Mensen vragen me weleens hoe ik het voor elkaar krijg om tijdens een training of opdracht zo snel te tekenen. Alsof ik ergens een geheim trucje heb liggen dat ik van tevoren even activeer.

En geloof me, dat zou geweldig zijn. Maar zo werkt het niet. Mijn tekenvaardigheid komt niet uit magie, maar uit iets dat veel minder spectaculair klinkt. Oefenen. Heel veel oefenen.

Tekenen gaat niet vanzelf, ook niet bij mij

In het begin dacht ik dat het ooit vanzelf licht, soepel en moeiteloos zou worden. Dat ik op een dag wakker zou worden en ineens perfecte lijnen zou zetten. Maar tekenen werkt net als elk ander vak. Je zet stappen, je probeert, je schuift bij, en soms mislukt iets grandioos. Dat hoort erbij. Die momenten zeggen niets over je talent, maar alles over het proces. En eerlijk, zonder die mislukte pogingen zou het ook maar saai zijn.

Waarom perfectie een lastige tegenstander is

Veel mensen geloven dat ze pas mogen tekenen wanneer hun lijnen strak zijn, hun poppetjes symmetrisch en hun iconen perfect herkenbaar. Maar als dat de norm zou zijn, had ik mijn stiften jaren geleden weggelegd. Tekenen hoeft niet perfect te zijn. Het hoeft zelfs niet in de buurt van perfect te komen. Het hoeft alleen duidelijk te zijn. Zichtbaar. Menselijk. En juist dat maakt het krachtig. Mensen herkennen zichzelf sneller in iets dat niet helemaal gladgestreken is.

Oefenrondjes zijn geen afval, maar bouwstenen

Soms lukt iets in één keer. Je zet een lijn en denkt: dit is het. Heerlijk is dat. Maar veel vaker heb ik eerst een oefenrondje nodig. Of twee. Of vijf. Ik test versies uit, probeer vormen, schuif dingen op papier rond totdat het ineens klopt. Wat ik moest leren, is dat het oefenrondje niet de mislukte versie is, maar de basis waarop alles rust. Sterker nog, soms blijkt dat eerste slordige schetsje achteraf beter dan de nette versie die uiteindelijk op video of scherm belandt. En dat mag.

Je groeit doordat je blijft proberen

Tekenen wordt leuker wanneer je stopt met wachten op het perfecte moment. Niet wachten tot je tijd hebt. Niet wachten tot je lijnen strakker worden. Niet wachten tot je inspiratie hebt. Je groeit doordat je doet. Door die eerste lijn te zetten. Door die tweede te proberen. Door te ontdekken wat werkt en wat nog niet. Je vertrouwen groeit met elke poging. Niet omdat ze allemaal slagen, maar omdat je jezelf toestaat om te blijven proberen.

Het gaat niet alleen over tekenen

Wat ik zo mooi vind, is dat deze les veel groter is dan het papier voor je. Het geldt voor ondernemen, voor presenteren, voor nieuwe ideeën, voor het starten van een project. We denken vaak dat we eerst klaar moeten zijn voordat we mogen beginnen. Maar klaar word je pas door te beginnen. En dat herken ik in alles wat ik maak. Van tekenopdrachten tot trainingen. Het proces wordt lichter wanneer je jezelf toestemming geeft om te ontdekken.

Wat wil jij jezelf gunnen om te blijven oefenen

Soms heb je alleen een klein duwtje nodig. Een herinnering dat het niet in één keer hoeft. Dat het plezier zit in de poging, niet in het eindresultaat. En dat er altijd ruimte is om beter te worden door het simpelweg te doen.

Als je wilt ontdekken hoe tekenen je hierbij kan helpen, denk ik graag met je mee in mijn trainingen zakelijk tekenen. Want oefenen doet meer dan je lijnen verbeteren. Het maakt je verhaal krachtiger.

Nieuwsgierig? Stuur me een bericht of neem een kijkje op de cursuskalender.

Vind je het leuk om hierover van gedachten te wisselen?

Neem gerust contact met mij op via corine@tekenjetraining.nl